Jak wiemy odruchy gonienia, chwytania, potrząsania i zagryzania składają się na czynność polowania. Psy już od szczenięctwa bawią się w polowanie i wtedy to właśnie najłatwiej nabywają umiejętności, jeżeli nie znajdują się pod stałą kontrolą swych właścicieli i z ich strony nie spotykają się z odpowiednią reakcją na każdą próbę gonienia i chwytania „zdobyczy”. Tego rodzaju nawyk u psów nieraz przysparza ich właścicielom wiele kłopotów i związanych z tym nieprzyjemności.
Nawyk napadania na ludzi i zwierzęta, zwłaszcza zaś na koty, powstaje u psów wskutek złego ich wychowania, a raczej braku edukacji.
Odzwyczajenie od tego nawyku jest tym łatwiejsze, im we wcześniejszym wieku pies będzie powstrzymywany od każdej próby napaści zdarzającej się w czasie spacerów. Psu wyrośniętemu nakłada się obrożę kolczastą i prowadzi go na smyczy. Za każdą próbę napadu karze się go mocnym szarpnięciem smyczą i jednocześnie przywołuje się go do porządku naganą „fee!”. Jeżeli taka reedukacja nie daje w krótkim czasie pożądanych efektów, trzeba uciec się do ostrzejszych środków. Odnoszą się one zwłaszcza do odzwyczajania od ścigania ptactwa i kotów, gdyż wygaszenie tych odruchów u psa, który miał już możność zakosztowania przyjemności polowania, jest znacznie trudniejsze. Na naszych szkoleniach uzyskasz fachową pomoc.