Przerabianie z psem ćwiczeń z tego zakresu przyczynia się do rozwijania jego spostrzegawczości i orientacji, wyrabiania karności i większego przywiązania do przewodnika. Ponad to przygotowuje psa w pewnym stopniu do następnych ćwiczeń.
U psów istnieje nawyk polegający na tym, że z chwilą zwalniania ich ze smyczy natychmiast zrywają się do biegania. W myśl jednak zasad tresury każdą czynność psa powinien poprzedzać rozkaz jego opiekuna. Dlatego pierwsze ćwiczenia należy przerabiać na lince z siedzącym lub warującym psem przy nodze. Opiekun wydaje mu rozkaz „biegaj!” z jednoczesnym wskazaniem kierunku, a następnie przywołuje go komendą „noga!” i w ślad za tym krótkim szarpnięciem linki pociąga do siebie psa, który powinien zając przy nodze opiekuna jedną z wyćwiczonym pozycji. Za wykonanie rozkazu chwali się go i nagradza smakołykiem.
Po opanowaniu tego ćwiczenia można przystąpić do następnej fazy nauki biegania bez smyczy – na rozkaz. Chcąc np. po skończonych zajęciach puścić psa luzem, aby wybiegał się, opiekun powinien w momencie odpinania smyczy dać najpierw rozkaz „waruj!”. Dopiero gdy pies przyjmie żądaną pozycję, można go wysłać luzem przed siebie rozkazem „biegaj!” z równoczesnym ruchem prawej ręki wskazującej kierunek przed siebie. W tym przypadku nagrodą za wykonanie polecenia jest dla psa możność swobodnego poruszania się, toteż wystarczy kilkakrotne powtórzenie ćwiczenia, aby wychowanek skojarzył rozkaz lub odpowiedni znak z następującą potem przyjemnością korzystania z niekrępującej swobody. W dalszych ćwiczeniach pomija się rozkaz słowny wysyłając psa przed siebie samym ruchem ręki.