Przyzwyczajenie psa do wykonywania tych czynności na rozkaz ma charakter wychowawczy. Ćwiczenia te stanowią samodzielne fragmenty tresury, mające zastosowanie w nauczaniu czynności złożonych oraz w pracy z człowiekiem.
STANIE. Na rozkaz „stój!” lub znak ręki pies powinien wstać nie zależnie od pozycji, w jakiej się znajduje i stać w miejscu aż do otrzymania następnego rozkazu słownego lub znaku optycznego.
Rozkaz „stój!” pies najszybciej przyswaja podczas codziennej pielęgnacji. Jeśli usiłuje on zmienić pozycję, przewodnik daje rozkaz „stój!”, następnie chwyta psa lewą ręką za podbrzusze, zmuszając go do przyjęcia pozycji stojącej.
SIADANIE. Na rozkaz „siad!” pies powinien przyjąć prawidłową pozycję siedzącą, niezależnie od tego, czy pozostał na komendę w miejscu, czy znajdował się w ruchu. Ćwiczenie siadania pies może wykonywać z pozycji stojącej i warującej. Smycz należy trzymać zawsze w prawej ręce. Gdy pies stoi po wydaniu rozkazu „siad!” lewa ręka powinna się znajdować na zadzie psa i przyciskać go zdecydowanie do dołu.
Za każdym razem gdy pies wstaje czynność tę należy powtórzyć. Ucząc psa siadania w pozycji warującej, trzeba po uprzednim podaniu rozkazu „siad!” lewą rękę trzymać na jego zadzie, natomiast prawą podciągnąć psa do góry za pomocą smyczy. Po kilkakrotnym powtarzaniu tych ćwiczeń pies będzie przyjmował żądaną pozycję na sam bodziec warunkowy.
WAROWANIE. Na rozkaz „waruj!” pies musi położyć się opierając cały tułów o podłoże i mając przednie nogi wyciągnięte przed siebie. Musi on wykonywać ten rozkaz zarówno z pozycji siedzącej , jak i stojącej, w miejscu i w ruchu. Przewodnik chwyta prawą ręką za smycz w pobliżu obroży, daje rozkaz „waruj!” i zaraz po tym zmusza psa serią szarpnięć w dół do położenia się. Jeżeli pies stawia opór, przewodnik naciska na kłąb psa prawą ręką lub chwyta za przednie kończyny, wyciągając je do przodu; w ten sposób zmusza go do przyjęcia żądanej pozycji.