Chory pies to w domu prawdziwy kłopot, nawet jeśli choroba jest niezbyt uciążliwa i uleczalna. Psy leczyć się nie lubią, odmawiają łykania pigułek, za to pasjami zlizują maści, którymi je smarujemy. Trzeba więc dbać o psie zdrowie, bo nawet jeśli chorobie nie zapobiegniemy, chore zwierzę trafi do lekarza dostatecznie szybko, by ten mógł podjąć skuteczne leczenie.
Każdy właściciel - we własnym interesie - powinien poświęcić codziennie nieco czasu na obserwację swego psa.

Zdecydowaliśmy się na zakup psa, poszliśmy do hodowcy wybraliśmy szczenię, i co dalej? Przybycie do domu nowego lokatora, wręcz  nowego członka rodziny, to sprawa poważna i trzeba się do niej przygotować.
Szczenię odbieramy od hodowcy, gdy ma ono 6 -8 tygodni życia.
Odstawienie pieska w tym wieku jest zgodne z naturą - suka też zaczyna już wówczas odpędzać od siebie swoje wiecznie głodne, a za to już wyposażone w ostre zęby i pazury dzieci.

Właściciele więcej niż jednego psa lub suki, która właśnie urodziła szczenięta, mogą zetknąć się z dolegliwością, która zdarza się głównie wśród psów żyjących w stadzie. Chodzi o rany powiek. Powstają one przede wszystkim w wyniku pokąsania lub zadrapania, skaleczenia z innych przyczyn np. zaczepienia o gałąź, to rzadkość.

Nadmierna otyłość psów to często obserwowany efekt niewłaściwego ich żywienia. Kiedy pies otrzymuje z karmą zbyt wiele energii, której nie jest w stanie wykorzystać, zaczyna tyć.

Kiedy kupujemy szczenię, powinno ono już potrafić odżywiać się samodzielnie różnorodnym pokarmem. Na ogół tak właśnie jest, nie łudźmy się jednak, że rola świeżo upieczonego właściciela pieska sprowadzi się tylko do podania mu w odpowiednim czasie miski.
Psie kaprysy jedzeniowe mogą stać się dla opiekunów prawdziwą męką - jeśli nie będą przestrzegać reguł dotyczących higieny psiego żywienia. Bardzo trudne jest też wykorzenienie w tej dziedzinie złych nawyków.

Hodowlana działalność człowieka doprowadziła do powstania kilkuset ras psów, nie obyło się przy tym jednak bez kosztów. Niektóre rasy, powstałe w wyniku krzyżowania kilku innych, wykazują nie tylko dziedziczne wady, ale także skłonności do zapadania na różne choroby.

Decydując się na karmienie psa metodami tradycyjnymi, tzn. przygotowywaną w domu karmą, ryzykujemy, że pokarm nie będzie właściwie zbilansowany pod względem składników odżywczych. Może to prowadzić do niepożądanych skutków - chorób z niedoboru. Jest to efekt braku lub zbyt małej ilości niezbędnych składników w pokarmie.

Chociaż wzrok nie jest głównym zmysłem, za pośrednictwem którego pies kontaktuje się ze światem, o psie oczy trzeba dbać. Zwłaszcza, gdy naszemu psu przytrafi się jedno z charakterystycznych schorzeń powiek.

Jedną z podstawowych zasad, jakie powinno wpoić się małemu psu, jest nie podejmowanie niczego z ziemi - nawet jeśli to coś pachnie niezwykle zachęcająco. Niestety, bardzo często bywa tak, że pies na spacerze za swój główny cel uważa znalezienie i pożarcie czegokolwiek - choćby kamienia.
Skutki mogą być opłakane. Ilość psów z tzw. ciałami obcymi w żołądku lub jelitach stanowi znaczący odsetek wszystkich przypadków, z którymi stykają się lekarze weterynarii.

Jak wiemy odruchy gonienia, chwytania, potrząsania i zagryzania składają się na czynność polowania. Psy już od szczenięctwa  bawią się w polowanie i wtedy to właśnie najłatwiej nabywają umiejętności, jeżeli nie znajdują się pod stałą kontrolą swych właścicieli i z ich strony nie spotykają się z odpowiednią reakcją na każdą próbę gonienia i chwytania „zdobyczy”. Tego rodzaju nawyk u psów nieraz przysparza ich właścicielom wiele kłopotów i związanych z tym nieprzyjemności.